"Человек стоит столько, сколько стоят его слова"

Ці ведаеце вы, што многія птушкі сеюць лес? Насенне і косточкі з'едзеных ягад не ператраўліваюцца пры праходжанні праз кішэчнік птушкі і разносяцца затым у розныя месцы. заўважана, што такое насенне прарастае значна хутчэй.

Дразды разносяць насенне суніц, чарніц, брусніц і рабіны; амялушкі – рабіны, шыпшыны і ядлоўцу; чачоткі здзёўбваюць і разносяць насенне бярозы; крыжаджюбы – елкі і сасны.

Душою збалелую
ціха гарнуся
да птушак,
да кветак,
да дрэў, да травы...
І не таюся –
пры ўсіх ганаруся,
што ў долі адзінай маёй Беларусі
лучу сваю долю,
пакуль я жывы.
Тут войны не раз засявалі раллю.
Чужых і сваіх
смерць няшчадна касіла.
Спяць воі пад вартай бярэзін пахілых.
А кветкі ўпрыгожваюць нашу зямлю
нанова.
Не толькі на брацкіх магілах.
Нас мовы сваёй пазбаўлялі.
Ды ўсё ж,
хоць многае ўжо незваротна забыта,
яна з пракавечнага ўжытку не зжыта.
А ў полі штогод
каласуе не"рож",
а наша
сваё
жыццядайнае – жыта.
Галеюць утручаных рэк берагі.
Даўно пазнікалі старыя стагі.
Ад сцюжы няўмольнай,
ад цяжкай тугі
згасаюць пра лета няпэўныя згадкі.
Але ж –
утравеюць нарэшце лугі,
і паша ўратуе галодныя статкі...
... У жыце,
ў буслянцы,
ў кветцы,
ў траве –
Жыве Беларусь.
Жыве!

Артур Вольскі

Однажды Ангел ночью явился к молодому человекуи предупредил:

– Завтра вся вода будет отравлена. Набери в запас чистой воды, бережно её расходуй. Дождись, когда вода очистится. Если будешь пить отравленную воду, то сойдёшь с ума. Предупреди сколько можно людей. Пусть воду они наберут в запас.

Яблоко – в центре многих легенд, верований в мире. Так древнегреческая мифология сохранила память о чудесной яблоне с золотыми яблоками. У подножья этого дерево бил из недр земли живой ключ воды бессмертия. Многие приходили сюда омолаживаться.

В Библии змей чётко представлял чем может искусить Еву и Адама.

Как говориться, в них есть "сок". С его помощью чётко вырисовывается наше будущее.

1. "Если проблема не названа, она никогда не будет решена". Елена Левченко

2. "Никогда не верьте своим страхам, они не знают вашей силы". Елена Левченко

3. "Ведь не может комфорт быть превыше любви. Так, что там, где ты свой, – там борись и живи" А. Елен

4. Дубинка ещё никого не заставляла любить. Сила – это самый низкий приоритет управления. Прежде чем дойти до применение силы, надо использовать все остальные. Это значит, что с народом надо разговаривать, а не вести диалог с помощью силы". В. Кучинский

5. Всю жизнь ищешь счастье, а находишь опыт. Иногда думаешь: вот оно счастье! Глянул ближе – а нет, опять опыт!" Евгений Беньковский

ШАНОЎНЫЯ БРАТЫ І СЁСТРЫ!
ЗАКЛІКАЕМ ДА МАЛІТВЫ ЗА БЕЛАРУСЬ!

Наш Госпад Ісус Хрістос спазнаў несправядлівасць, боль, гвалт, здзекі, катаванні і смерць. Ён ведае, як гэта – быць адкінутым ўсімі, здраджаным блізкімі, нявінна пакутваць. Ён быў выбрабаваны ўва ўсім, апроч граху. Менавіта таму Ён наш Заступнік перад Богам Айцом, бо Ён ведае, праз што мы прахордзім.

(да Гэбраяў 4 – 5)

Да людзей несправядліва забытых суайчыннікамі адносіцца Іосіў Антонавіч Гашкевіч. Нарадзіўся ён на Міншчыне ў сям’і святара.

Тройчы рабіў кругасветныя падарожжы. Пабываў у Паўднёвай Афрыцы, вывучаў флору і фауну Кітая, Карэі, Японіі. Плаваў на знакамітым фрэгаце “Палада”. Цудоўна ведаў замежныя мовы, ў тым ліку японскую і кітайскую, стаў першым прадстаўніком царскай Расіі ў Японіі.

Першага студзеня Міколу Конавічу Котаву спаўняецца 80 год. Ад усяго сэрца віншуем нашага пастаяннага аўтара. Сумленнага чалавека, які любіць Беарусь. Мае моцную грамадзянскую пазіцыю.

Сёння мы друкуем яго артыкул пра выдатнага фалькларыста, даследчыка народнай культуры, яго сябра Васіля Ліцьвінку.

Васілю Дзімтравічу сёмага студзеня тожа споўнілася бы 80. Але 12 ліпеня 2007 года яго не стала. Яна сябравалі. Вось яны шчырые словы пра сябра...

З васмідзесяцігодзем!

Курапаты – сакральным словам для кожнага беларуса. Так павінна быць! Тут пад кожным дрэвам – лёсы, абпалённыя агнём. Яны – у нашу памяць, у наша сумлення.

На дзяды, на радаўніцу сумленныя і шчырыя людзі з кветкамі прыходзяць.

Страница 1 из 14